skip to main |
skip to sidebar
En zarif şarap kadehidir,
zeki bir fahişenin dudakları.
Bu kadehten dökülen şarabi sözcükler
öperken kulaklarımı;
içmek isterim o dudakları.
Vermek istemem Dionysos’a hakkını.
i!
Elinde 4 yapraklı yoncalar tutan,
bir koronun şefi.
Her daim hayallerini zaptetmenin, dağıtmanın
yolunu arar hayal taciri.
İstemese de kalır elinde,
kefeninin cebinde;
o ağlanılası güzellikte,
hayalleri...
i!
ben senden vazgeçmiyecek fahişenim.
yapacağım evlenme teklifini cebimde taşıyorum,
haşarı zamanlarımın geçmesini bekleyerek.
bu anlamda en çok sevdiğim sevgisizliğimsin.
bilmiyorum daha ne istiyorsun benden,
ya da ne alabilirsin birlikte olmadığın fahişenden.
i!
Güzelliğin, hüznü yanaklarında taşıyışında
Bir gözyaşı süzülür göğüslerinin arasına
Tuzlar ve saklar öptüğüm yerleri
Sen ki baharların en güzel açan
en güzel solan çiçeği
Sonbahar...
Ağaç dallarına bağladığın dilekleri çözmenin zamanıdır.
Nihayetinde kabullenmektir, dökülüşünü yaprakların.
Ve iç çekiş sesindir,
Perdelerini yağmurlu günlere kapatışın.
Sen habersizken düşen yapraklar da akan sulara kapılır.
’’Doğanın oynadığı piyes her zaman yenidir
ve her zaman yeni izleyiciler yaratır.’’
Bugünse sadece doğum günüm
Sarı bir mevsim için yeşil bir gün.
i!
içimde yankılandı şehvetin,
o şuh kahkaha kulağıma değdirdiğin...ve bilirdim,
aşk yaşandığı yerdedir.yağmıştır yağmur;ıslanmıştır şehrin ışıkları bir kez.Bu seferki benimkendi inancıma ihanetim.
sadece seni kesmiyordu bıçak gibi sözlerim.
nasıl konuşabildim kesilirken her yerim!?
ve bir kuyu misali çukurlaştı gözlerin
yan duvarları kuru, dibi nemli
göz pınarındaki gözyaşınaydı kastı rüzgarın
ve gözlerinden süzüldü yıldızlar...
derin sulara kollarını açmış bir martıydım şimdi.görmek isterken dibi,kalbini bulanık sığ sularda bırakmış biri ve pişmanlık
bıçak kesiklerine zehir sürme isteğiBu seferki benim kendi inancıma ihanetim.ve ben üstesinden gelemedim.i!
Çiçek açmış, yapraksız, incecik dallar gördüm.Yaşamak yerine, ölüme sevgiyle soyunurcasına...İçimde haset bir tepki bu umuda; martın soğuğunda.Ve içim üşüyordu giyinik insanlara baktıkça.Dışlanmışlığı hissettim zırhlara bürünmüş bakışlarında.Yavaş yavaş hatırlıyorum hayatla ayrıldığımızı,Metronun en soğuk yerinde.Aynı duraktaydık;Farklı yönlere gitmek üzere. i!
Bir kelebeğin uçuşu gibi sakindin, narin.Kelebekler gibi özgürce sevişirdin...Ve beni aldatmış olduğunda hissederdim.Suçluluğun sevişmene bir muğlaklık katardı.Her zamankinden daha hafif öperdim.Bedenin günah çıkarırcasına naif, ağlamaklı.
i!